หนาว

ดีครับ กลับมาอีกครั้ง หลังจากที่ไป ซุ่มทำหน้า pre page ของเว็บ itcamp
และก้อเรียน ๆ ครับ เลยไม่ค่อยมีเวลาเขียนเท่าไหร่
จุดประสงค์ ที่เขียน blog นี้คือเตือนความจำตัวเอง เพราะไม่อยาก
ความทรงจำดีดี มันหายไป แต่เนื่อง จากผม เป็นคนเขียนไม่เก่ง ก้อเลย
ไม่ค่อยมีเรื่อวราวแบบนี้เท่าไหร่นัก และก็เว็บนี้ก็ยังมี ข้อมูล เกี่ยวกับ
พวก เทคโนโลยีต่างๆ ที่ผมชอบ อ่ะครับ เอามาเก็บๆ ไว้
อย่างน้อยก็ให้ตัวเอง อ่าน

วันนี้ ขอตั้ง topic ว่าหนาวละกาน
เหอๆ พอดี เปิดแอร์ 18 องศา เลยหนาว อ่ะ
ไม่ใช่ ๆ เหอๆ มันเป็นความรู้สึกในใจอ่ะนะ
ถึงแม้ว่า ผมจะชินกับการใช้ชีวิตคนเดียวก็เถอะนะ
แต่บางที มันรู้สึกเหงาๆ หนาว ๆ ยังไงชอบกล
ถ้าผมไม่เคยมีคนอยู่ด้วย มาก่อน ก็คงไม่เป็นหนักขนาดนี้

ชีวิตผม วันจันทร์ ถึงศุกร์ มันจำเจมากมาย
เป็นเหมือน schedule ที่ ไม่เปลี่ยนเลย
เช้าไป เรียน 9 โมงพอดี
เย็น รีบกลับหอ ซื้อข้าวไป กิน อาบน้ำ นอนดู จูมงสักตอนสองตอน
นั่งเล่น msn คุยกับคนทั่ว ๆ ไป

ในใจคิดอยากมีใครสักคน
แต่อีกใจนึง ก็ไม่อยาก
เพราะเกิดคำถามนี้ในใจ
ผมจะดูแลเค้าได้แค่ไหน?
เค้ารักจะรักผมเท่าที่ผมรักเค้าไหม?
เหอๆ ก็ได้แต่ถามตัวเอง
คบกันมา นาน ก็ยังต้องเลิกกัน

แต่ก็ยังดีที่ วันหนึ่ง
เมื่อเราผ่านวันนั้นมาแล้ว
มองย้อนกลับไป
เราจะยิ้มได้ เพราะมันเป็น love days
มันเป็นวันรัก มันเป็นรัก
ขอเพียงยัง จำรอยยิ้ม
เสียงหัวเราะที่เราเคยมีกันได้
ถึงแม้ว่าจะจบกันไป
ก็ไม่ได้หมายความว่าจะสูญสิ้นทุกสิ่ง

วันนี้ผมเข้าใจ
ตอนแรก ๆ ผม อยากให้เค้ากลับมา
บอกวตัวเองว่า จะรอเค้าคนเดียว
วันนี้ ผม พร้อม
ที่หันกลับไป มอง วันเหล่านั้น
แล้วยิ้มให้ตัวเอง
ไม่มีน้ำตา อีกต่อไป
ผมรักเค้า จริง
ผมเสียเค้าไป จริง
แต่ “ผมลืม เค้า ลืม คำว่าเรา”  ไม่จริง เลย

ถึงแม้ว่าจะต้องใช้ชีวิตคนเดียว
ก็ไม่เป็นไรครับ แค่คิดในใจ ให้ตัวเราเป็นเพื่อนเราเอง
คอยช่วยเหลือ คอยดูแลตัวเอง
ใครจะรู้ใจเราเท่าตัวเราเองล่ะครับ
ถ้าดูแลตัวเอง ดีแล้ว จะเปิดใจรับใครเข้ามาใหม่ คงไม่มีปัญหาอะไร

วันนี้จบเรื่องหนาว ไว้ แค่นี้นะครับ
ไปนอนแล้ว (เมือ่คืนไม่ได้นอนง่ะ)
ปล ขอโทษ ด้วยนะคราฟ อ เก่ง ผมไม่อาจไปร่วม พิธีปิด Bangkok Universiade 2007 ได้
ไม่ไหวจริง ๆครับ